OP PAD TUSSEN BAVEL EN ULVENHOUT
Omgeving Bavel - Uvenhout 15 KM

© L.A.W.V.VIA-VIA
Op pad in het buurtschap Bolberg
Vertrekpunt
Afstand
Korte karakteristiek











 Parkeerplaats Maria Hemelvaartkerk, Brigidastraat 10, 4854 CT Bavel
Ongeveer 15 km
Deze rondwandeling voert ons door de ommelanden en natuurgebieden tussen Bavel en Ulvenhout over de ommetjes van de Brabantse Milieufederatie. Het is een afwisselend route rondom Knooppunt Sint Annabosch met beekdalen, open landschap, landgoederen en bosgebieden. We wandelen er zoveel mogelijk over onverharde paden. Vanuit de parkeerplaats bij de Maria Hemelvaartkerk in Bavel gaat de route langs het stille waterloopje van de Gilzerwouwerbeek in het buitengebied Bolberg. Na passage van het Knooppunt Sint Annabosch komen we in het bosgebied Sint Annabosch, waar we de Bavelsche Leij kruisen. Onder de A58 door gaat de route vooebij Horeca De Fazant door het Ulvenhoutsche Bos langs de Bavelsche Leij en over Landgoed Wolfslaar. Via de Bredase buitenwijk IJpelaar en onder langs het talud van de A27 steken we door naar Korenmolen De Hoop. We zijn nu weer in Bavel en keren terug naar het startpunt in het centrum van Bavel.

ROUTEBESCHRIJVING

De rondwandeling vertrekt vanaf de parkeerplaats aan de Brigidastraat bij de Maria Hemelvaartkerk in het centrum van Bavel. Deze Neo-Gotische kerk is een ontwerp van architect Jan Jurien van Langelaar (1840-1917), leerling van architect en rijksbouwmeester Pierre Cuypers (1827-1921) en is in 1855 ingewijd als Maria Hemelvaartkerk. Ze staat op de plek van het oorspronkelijk aan St. Brigida toegewijde kerkgebouw, dat in 1888 is afgebroken. Want al in 1299 is er een St. Brigida kapel in Bavel, die een dochterkerk vormt met de kerk van Gilze. In 1316 wordt de kerk van Gilze afgescheiden, waarbij het patronaatsrecht bij de Abdij van Thorn en de parochie van Gilze ligt. In 1484 verwoest een grote brand de kerk en wordt er een nieuwe kerk gebouwd, die in 1488 klaar is. Na de 80-jarige Oorlog bij de Vrede van Munster in 1648 mogen Katholieken hun geloof niet meer in de kerk uitoefenen en komt de kerk toe aan de Gereformeerden. De Katholieken wijken uit naar de kapel van Kasteel IJpelaar en gebruiken vanaf 1683 een schuurkerk. In 1809 krijgen de katholieken hun kerk terug, maar het kerkgebouw is sterk vervallen en wordt in 1888 afgebroken. In de Maria Hemelvaartkerk is wel de Brigida klok uit de oude kerk weer in de toren geplaatst en is St. Brigida als de patrones van de parochie niet vergeten bij de boeren uit de omgeving. die nog steeds ter bedevaart naar Bavel komen om daar bescherming van hun vee af te smeken

© L.A.W.V.VIA-VIA
Bavel - Interieur R.K. Kerk Maria Hemelvaart
We wandelen voor de kerk langs, waar we aan de linkerzijde aan de kerk het Poolse Oorlogsmonument zien. Dit Oorlogsmonument herinnert aan de bevrijding van Bavel tijdens de Tweede Wereldoorlog. De bevrijding is uitgevoerd door de 1ste Poolse Pantserdivisie. Tijdens deze strijd kwamen vijf Poolse militairen in Bavel om het leven. Het monument bestaat uit een reliëf van zwarte natuursteen, dat wordt omlijst door een poort van witte natuursteen. Op het reliëf zijn verschillende symbolen te zien. Een vrouw met een lauwertak staat voor overwinning en vrede. Ook is er een kruis afgebeeld. De vogel is een Poolse adelaar, die verwijst naar Polen. De vijf militaire helmen symboliseren de vijf Poolse militairen die hier tijdens de bevrijding zijn gesneuveld. Ook staat het gemeentewapen van Ginneken en Bavel op het monument. Op de gedenkplaat staat de tekst: ‘Bidt voor de edele en dappere Polen, die hier voor ons hun leven gaven. Dat zij bij God in vrede leven. 28-10-1944.’ Het Pools monument is op 12 oktober 1952 onthuld tijdens een plechtige bijeenkomst. bij de kerk, waar nog regelmatig herdenkingen gehouden worden. Sinds 1994 is het monument, ontworpen door beeldhouwer Gerard van Aalst (1896-1965), geadopteerd door groep 7 van Basisschool De Toermalijn uit Bavel.

© L.A.W.V.VIA-VIA
Bavel - Poolse Oorlogsmonument
Op de kruising met de Kloosterstraat bij KNP71 gaat de Bridgidastraat over in de Kerkstraat. Opvallend op dit punt is de mozaïekenzitbank met de tekst ‘Goed geworteld in Bavel en het beeldje D’n Eeuwige Baviaon (2002) van Renée Pegel - de Torbal van Carnavalsvereniging De Bavianen. We volgen de Kerkstraat langs het Oude Kerkhof tot op de rotonde met KNP65 en wandelen er naar rechts door de Zuster Boomaarsstraat. Verderop gaat de route even naar rechts langs het fietspad en meteen naar links langs Basisschool De Spindel over het Kerkepad tot we op de Kappitelhof uitkomen naast de bushalte. Rechtuit langs de groenstrook passeren we het blauwe grijze kunstwerk Ouverture (1987), ontworpen door de Rotterdamse kunstenaar Wim Gijzen (1942-2022). We volgen het voetpad langs de bebouwing aan het Kerkepad tot we op de dubbele verbinding van de Lange Bunder uitkomen Hier steken we recht over en volgen met de bocht mee het Kerkepad tot we bij KNP87 staan net voor het bruggetje over de Gilzewouwerbeek.

© L.A.W.V.VIA-VIA
Bavel - kunstwerk Ouverture (1987) van de Rotterdamse kunstenaar Wim Gijzen (1942-2022)
Deze laaglandbeek met een lengte van 8 kilometer is ontstaan bij het buitengebied van Gilze, waar de Raakeindse Heideloop en de Grote Wouwerleij samenkomen. De naam Gilzewouwerbeek komt van het woord ‘wouwer’. Een wouwer is een vijver waarin vroeger vis wordt gekweekt. De wouwer net onder Gilze was eigendom van de Heren van Breda, die de vijver jaarlijks verpachten voor de visvangst. Op een kaart uit 1824 is te zien dat de waterloop door een natuurlijk beekdal in de oude, laaggelegen omgeving van het Hoogbroek stroomt. Het beekje stroomt in noordwestelijke richting door het coulisselandschap langs de noordkant van Bavel om uiteindelijk bij het bedrijventerrein Minervum uit te monden in de Molenlei. Toch is de Gilzewouwerbeek bij ruilverkaveling vanaf 1972 over grote delen rechtgetrokken, maar in 2012 heeft het beekje en enorme metamorfose ondergaan. De strakke waterloop is weer een natuurlijk kronkelende beek met brede bedding. De oevers zijn afgegraven en er zijn hoogteverschillen in het landschap gecreëerd. De beek kan gecontroleerd buiten de oevers treden. Rond Bavel heeft de beek de afgelopen jaren een natuurlijker uiterlijk gekregen. Er zijn paddenpoelen gegraven en zandpaden aangelegd om te wandelen. Bovendien zijn er vistrappen aangelegd en is er een sneller stromend gedeelte gemaakt. Zo is het beekdal tegenwoordig een belangrijk natuurgebied als onderdeel van de ecologische verbindingszone tussen de natuurgebieden bij Gilze, Molenschot en Chaam.

© L.A.W.V.VIA-VIA
Bavel - Beekdal Gilzerwouwerbeek
Tegenover KNP87 gaat voor het bruggetje de route rechtsaf over het grasbaantje op de oever van de Gilzewouwerbeek langs de bosschage en voorbij aan een vennetje. We wandelen met de bocht mee langs de waterloop, passeren een klaphekje en komen in het natuurgebied van de Gilzerwouwerbeek. In het beekdal valt een ooievaarsnest op. Bij het bruggetje aangekomen steken we naar links over en rechts aanhoudend gaat de route langs een kleine stuw met een ‘steenrijke’ natuurlijke vistrap. Het oeverpad volgend komen we op de Bolbergseweg in het landelijk buitengebied van het gehucht Bolberg. De route gaat rechtsaf over het bruggetje om dan meteen linksaf door het klaphekje richting KNP74 aan te houden. We volgen opnieuw de groengele markeringen langs bosjes in het natte moerassige beekdal van de Gilzewouwerbeek tot we na goed 800 meter voor het bosgebiedje aan een afwateringssloot komen. De route gaat op dit punt rechtsaf voor de sloot! Even verderop kiezen we voor het olifantenpaadje naar rechts en worden we met de bocht naar rechts rond een vennetje geleid, waar we aan een bankje komen met de opvallende tekst: ‘Ga even zitten en geniet, waar eens koeien graasden van Piet. 8 april 2015’.

© L.A.W.V.VIA-VIA
Bavel - Gilzerwouwerbeek met stuw en ‘steenrijke’ vistrap
Voorbij het bankje houden we rechts aan langs het slootje, dat grenst aan het terrein van een boomkwekerij, en volgen het grasbaantje, dat verderop naar links afbuigt. Voorbij het perceel van de boomkwekerij houdt onze route rechts aan. Op dit traject zorgen grote stapstenen dat we een voorde droogvoets kunnen oversteken. Het pad daalt langs een bosje af naar een lager gebied, waar we voor het Bredase hekwerk naar rechts en links over het bruggetje de laagte verlaten en in de nieuwbouwwijk komen. Even naar links en rechts over het grasbaantje langs Eikbergseveld 25 en 23. Linksaf en rechts over de vlonderbrug steken we door naar de Hoge Eikberg, die uitkomt op de Gilzeweg. We volgen de Gilzeweg naar links tot in de bocht bij het ANWB Routemarkering op de kruising van de Gilzeweg met de Roosbergseweg. Op deze kruising in de bocht van de Gilzeweg steken we recht over en volgen langs Restaurant Vannu de Woestenbergseweg, die ons naar de twee viaducten over het oostelijk deel van Knooppunt Sint Annabos en de A58 leidt. We wandelen de Woestenbergseweg helemaal uit tot op de T-splitsing met de Royaaldreef bij KNP84 en de ANWB-paddenstoel 2745/002. De route gaat rechtsaf over het paadje langs de Royaaldreef. We negeren de eerste mogelijkheid naar links om bij de volgende afslag linksaf achter de sluitboom het Sint Annabos in te slaan.

© L.A.W.V.VIA-VIA
Bavel - viaducten over Knooppunt Sint Annabos en de A58
Het Sint Annabos in Ulvenhout maakt deel uit van het grotere Ulvenhoutsche Bos, een eeuwenoud en ecologisch waardevol natuurgebied van Staatsbosbeheer aan de rand van Breda. Het bos is vernoemd naar Anna van Egmond, echtgenote van Prins Willem van Oranje Nassau en aangeplant tussen 1551 en 1554. Oorspronkelijk ligt rond dit bos een aarden walletje, dat alleen nog in het westen terug te vinden is en waarover een wandelpad voert. De meer oostelijk gelegen Royaaldreef, vernoemd naar Koning Stadhouder Willem III is een brede majestueuze laan met hoge loofbomen, die door de aanleg van de A58 helaas veel aan schoonheid ingeboet heeft. Het gebied staat bekend om zijn lemige bodem, unieke kwelwaterstromen en zeldzame flora zoals de bosanemoon en de witte rapunzel. Dankzij deze kwetsbare en bijzondere natuur heeft het bos de beschermde Natura 2000-status. De route volgt het bospad en we slaan bij het tweede bospad linksaf om dan verderop rechtsaf te gaan tot we op de T-splitsing met de Broekdreef uit te komen. Even naar links komen we aan KNP38. Hier gaat de route rechtsaf over een smal paadje en houden na het bruggetje rechts aan. Aan het einde van het laantje steken we na het waarschuwingsbord het open gebiedje schuin naar linksvoor over en komen door het klaphekje naast de sluitboom uit op de Geersbroekseweg bij KNP37. De route gaat rechtsaf en we passeren bij KNP36 de toegang naar Landgoed Anneville.

© L.A.W.V.VIA-VIA
Ulvenhout - toegang Landgoed Anneville
Dit landgoed is in 1844 gesticht door Antoine Ferdinand Gaspar Prosper Cuypers van Velthoven (1803-1882) in de buurtschap Geersbroek. Hij breidt de pachtboerderij uit met Herenkamer en in 1851 laat hij een landhuis bouwen naar het ontwerp van de Brusselse architect Antoine Trappeniers (1824-1887). Het oorspronkelijk park stamt uit 1865 en was kleiner dan het huidige. Tot omstreeks 1920 is het landhuis gebruikt voor bewoning door verschillende eigenaren. Daarna huurt de Bredase hotelier Coumans het landhuis Anneville en begint er een hotel-restaurant en theeschenkerij in. De laatste maanden van WOII wordt Anneville door de Duitsers gevorderd. Na de bevrijding van Zuid Nederland in oktober 1944 heeft Prins Bernhard er zijn hoofdkwartier tot eind april 1945. Daarna wordt Anneville op 3 mei 1945 ongeveer zes weken de residentie van Koningin Wilhelmina, die hier het nieuws van de capitulatie van de Duitsers in Nederland verneemt. Na haar vertrek is het landhuis opnieuw in gebruik als hotel-restaurant en conferentieoord. Vanaf 1955 wordt het achtereenvolgens gehuurd door Thomsen's Verenigde Havenbedrijven uit Rotterdam, de Outward Bound Zee- en Bergscholen Nederland en Rentmeesterkantoor Pieck van Hoven. In de periode van 1997 tot 2000 is het Koetshuis grotendeels gerestaureerd en gerenoveerd. De exploitatie van het huidige congrescentrum Koetshuis Anneville is in handen van de familie De Constant Rebecque, eigenaar van Anneville, die nog steeds op het landgoed woont

© L.A.W.V.VIA-VIA
Ulvenhout - Wall painting op viaduct A58
Een tiental meters voorbij KNP36 volgen we bij KNP38 naar links het wandel- en fietspad door de tunnel onder de A58. Na de tunnel vervolgen we de Geersbroekseweg langs De Geershof, een karakteristieke pand, dat in het verleden vakantiekolonie voor Rotterdamse schoolkinderen is geweest. Op de Y-splitsing aangekomen houden we rechts aan en blijven op de Geerbroekseweg. Zo bereiken we Horecagelegenheid De Fazant aan de zuidkant van het Ulvenhoutsche Bosch, voor ons de perfecte plek voor de middagpauze. Deze uitspanning aan de rand van het Ulvenhoutsche Bos kent een opmerkelijke geschiedenis. De oorsprong gaat terug tot ’t Jachthuys, dat hier ooit is geweest, want de bosrijke omgeving is eeuwenlang een aantrekkelijk gebied voor de jacht. Later staat de locatie lange tijd bekend als uitspanning De Fazanterie, die nauw verbonden is geweest met de Wilde Faisanterie, een jachtgezelschap, dat in 1846 is opgericht. Op een foto uit 1896 staat een gezelschap van zeventien jagers, dat past bij de tijd, waarin de jacht vooral is weggelegd voor adel en welgestelde families. Deze Wilde Faisanterie jaagt op de domeingronden van Boschwachterij Ulvenhoutsche Bosch, want dankzij goede contacten met het Koninklijk Huis krijgt dit gezelschap lange tijd de mogelijkheid om deze gronden onderhands te pachten. De Wilde Faisanterie bestaat tegenwoordig niet meer, maar de herinnering aan het oude jachtgezelschap blijft echter voortleven in de huidige uitspanning De Fazant, die in 2018 door horecaondernemer Patrick van Asch is overgenomen en na een grondige renovatie en restyling een eigentijdse uitstraling heeft gekregen.

© L.A.W.V.VIA-VIA
            Ulvenhout - Jachtgezelschap Wilde Faisanterie (1896)                                          Uitspanning De Fazant
Bij KNP29 op de hoek bij de Vlaamse schuur gaat de route naar rechts de Sint Annadreef in. Na 350 meter wandelen we linksaf door het lange laantje het Ulvenhoutsche Bosch in. Het is een van de oudste bossen van ons land met natte broekbossen en eiken-beukenbossen, die hier al sinds de Middeleeuwen hebben gestaan. Begin 1400 komt dit bosgebied in handen van het Huis Nassau. Eind 19de eeuw worden de meeste bossen rondom Breda eigendom van de Staat, die later worden overgedragen aan Staatsbosbeheer. Het bos ligt in het stoomgebied van de Broekloop en de Bavelsche Leij, zijbeekjes van de Mark. De bodem bestaat uit slecht doorlatende, kalkrijke leemlagen, die voor een hoge waterspiegel zorgen. Om het natte bos beter te kunnen exploiteren zijn in het verleden greppels gegraven en worden de bomen op de tussenliggende hogere delen (rabatten) geplaatst. Dit patroon is nog steeds in het bos aanwezig. Het oude bos heeft een hoge natuurwaarde met een rijke flora en fauna. Je vindt er witte klaverzuring, slanke sleutelbloem, bosanemoon, grote keverorchis, geel nagelkruid en de zeldzame eenbes. Een nog grotere bijzonderheid is de witte rapunzel. Het is een kruid, dat tot de klokjesfamilie behoort en tot de grootste populatie van Nederland behoort. De vogelbevolking is talrijk met broedvogels als kleine bonte specht, zwarte specht, boomklever en appelvink, bosuil en gekraagde roodstaart. Daarnaast broeden hier de nodige roofvogels als havik en buizerd.

© L.A.W.V.VIA-VIA
Ulvenhoutsche Bosch - langs de Bavelsche Leij
De route gaat langs de oostzijde van het Ulvenhoutsche Bosch met het beekdal van de meanderende bovenloop van de Bavelsche Leij, die verderop direct langs het wandelpad verloopt. Deze kleine laaglandbeek heeft een belangrijke rol gespeeld in de geschiedenis van het gebied rond Bavel en Breda. Vroeger heeft deze waterloop de natuurlijke grens gevormd tussen de voormalige Gemeente Ginneken en Bavel en de stad Breda. Hierdoor bepaalde de Bavelsche Leij mede waar de verschillende gebieden van elkaar werden gescheiden. Nog steeds stroomt het beekje door het landschap en staat in verbinding met andere waterlopen in de omgeving. Van oorsprong volgt het water een natuurlijke loop door laaggelegen gebieden. Toch is de loop van de Bavelsche Leij door de jaren heen veranderd en nog steeds herkenbaar in het landschap. De beek en haar omgeving hebben een hoge natuurwaarde en herinnert de waterloop aan de tijd waarin beken als natuurlijke grenzen werden gebruikt. Daarmee blijft de Bavelsche Leij een belangrijk onderdeel van de geschiedenis van Bavel en Breda.

© L.A.W.V.VIA-VIA
Vennetje op Landgoed Wolfslaar
Voor het bruggetje wordt het pad naar links afgeleid richting KNP91. Als de groengele markering naar links het beekdal verlaat komen we op een breed pad naar rechts bij KNP91, waar we linksaf slaan in de richting van KNP35. Op de Y-splitsing gaat de route naar rechts en komen we op een breed bospad. Een naar links komen we aan het asfalt van de Huisdreef met parkeerplaatsen. We steken recht over en kiezen voor het bospad schuin naar rechts. Zo komen we aan KNP25, waar we opnieuw rechts aanhouden. We komen uit op de verharding van de Rouppe van der Voortlaan, de doorgaande weg van Ulvenhout naar Bavel. Even naar links en dan naar rechts via de doorgang in het hekwerk komen we in het gebied van Landgoed Wolfslaar.

© L.A.W.V.VIA-VIA
Landgoed Wolfslaar - Historische moestuin Warmoezerij Wolfslaar
De eerste vermelding van Wolfslaar dateert uit 1525, als er sprake is van een buitenplaats bestaande uit een boerderij, schuren, schaapskooi, duifhuis, boomgaard en hof. De hoeve Wolfslaar wordt tijdens de 80-jarige Oorlog bij de belegering van Breda door de troepen van Frederik Hendrik in 1637 verwoest. Na wederopbouw van de boerderij, sticht de nieuwe eigenaar er een buitenplaats. In de loop der eeuwen wordt het landgoed door vererving, verkoop en verhuur in 1826 publiekelijk verkocht. In 1845 koopt Charlotte Storm Cuypers (1801-1888) het landgoed uit de erfenis van haar vader en krijgt de buitenplaats in 1865 een geheel nieuw aanzien met een Engels landschapspark met vijver. Het ontwerp is van de Brusselse tuinarchitect Louis Fuchs (1818-1904). Na haar dood komt het Landgoed Wolfslaar opnieuw door vererving en uiteindelijke verkoop in 1955 in bezit van de Gemeente Breda, die op een gedeelte van het landgoed in 1964 zwembad Wolfslaar aanlegt. Het landhuis wordt verhuurd en in 1998 volledig gerestaureerd. In 2000 wordt het koetshuis in gebruik genomen als restaurant.

© L.A.W.V.VIA-VIA
Park Huize Wolfslaar met sculptuur van een emu (1955) van Hein Koreman
We volgen het bospad tot we bij KNP93 komen, waar de route rechtdoor gaat langs het hekwerk van zwembad Wolfslaar. Met de klok mee wandelen we rond de waterplas rechts van de route en volgen de groengele markering tot we over het bruggetje bij KNP24 staan. Bij KNP24 gaat de route naar links en komen we aan de Bavelsche Leij. Hier heb je de optie om naar links via het bruggetje of rechts via de doorwaadbare plaats naar de overkant van het waterstroompje te komen. Na de passage van de Warmoezerij Wolfslaar, de voormalige historische moestuin, komen we aan de Wolfslaardreef bij Restaurant Huize Wolfslaar. De route gaat rechtuit langs het park met bronzen sculptuur van een emu (1955) van de Bredase kunstenaar Hein Koreman (1921-2012). We wandelen naar rechts langs de voorgevel van Huize Wolfslaar en naar links met de bocht over het bruggetje van de waterpartij. Door het hekwerk verlaten we Landgoed Wolfslaar en komen we aan KNP71. Rechtsaf komen we in open terrein met een zitbankje en een monumentje. Langs het vennetje hebben we aan de rechterzijde de waterloop van de Bavelsche Leij. We lopen het grasbaantje helemaal uit en komen door het klaphekje op de Deken Doctor Dirckxweg. De route gaat linksaf voorbij aan de Begraafplaats Lichtenberg tot aan de afslag Klein Wolfslaar bij ANWB-paddenstoel 2012/001 en het tegenover gelegen KNP76.

© L.A.W.V.VIA-VIA
Talud A27 - schanskorven met natuursteen als landschapselement
Bij KNP76 wandelen we achter het bord Bavel naar het klaphekje, waar het voetpad omhoog loopt naar het talud langs de A27. Boven op het talud gaat het gravelpad naar links langs een gabionwand, waar schanskorven gevuld met natuursteen als landschapselement zijn toegepast. De route volgt het gravelpad met over de schanskorven naar beneden zicht op de A27 en naar het westen kijken we op de ten oosten van de Bavelsche Leij gelegen woonwijk Klein Wolfslaar. Na goed 700 meter dalen we naar links af naar het asfalt en KNP80 om er naar rechts onder het talud door te steken naar de voetgangers- en fietsbrug over de A27. Na deze brug gaat de route naar links omlaag tot we op de Oude Bredaseweg uitkomen. We zijn weer in Bavel met voor ons Korenmolen De Hoop.

© L.A.W.V.VIA-VIA
Bavel - Korenmolen De Hoop
Deze korenmolen is een historische en markante ronde stenen bergmolen uit 1865. De molen is een rijksmonument en heeft door de jaren heen niet alleen een belangrijke rol als maalbedrijf, maar ook als ontmoetingsplek. In 1865 laat molenaar Josephus Franciscus Rommens, de molen bouwen aan de huidige Oude Bredaseweg. Zijn zevenjarige zoon Aloysius legt de eerste steen. De molen beschikt over vier zolders en twee paar maalstenen en maalt graan voor bakkers en boeren. Later wordt ook mout en schors gemalen. In 1911 komt de molen in handen van Adrianus van Riel. Hij moderniseert het bedrijf en voegt een derde maalkoppel toe. Ook worden achtereenvolgens een petroleum-, diesel- en elektromotor ingezet. De schorsmalerij groeit uit tot een belangrijk onderdeel van het bedrijf. Na een periode van stilstand raakt de molen in de jaren zeventig sterk vervallen. De familie Van Riel kiest echter voor behoud en laat de molen tussen 1972 en 1978 restaureren. In 1978 draait De Hoop weer. Vanaf 1980 groeit de molen uit tot een horecagelegenheid en ontmoetingsplek. In 2018 wordt Stichting Molen Bavel opgericht. Sinds 2019 is de molen eigendom van de stichting, die zich inzet voor het behoud van dit bijzondere stukje Bavels erfgoed.

© L.A.W.V.VIA-VIA
Bavel -muurschildering op Zijgevel winkelpand in de Brigidastraat
Vanaf de parkeerplaats van Horeca Korenmolen De Hoop gaat de route rechtsaf langs het speelveldje tot we op de kruising met de Schoutenlaan staan. De groengele markering verwijst ons naar rechts en we vervolgen de Schoutenlaan tot aan de Dieleshoek, waar we linksaf slaan. Aan het einde van deze dubbele straat gaat de route rechtsaf de Jan Oomenstraat in en krijgen we zicht op de Maria Hemelvaartkerk. Aangekomen op de T-splitsing met Hof wandelen we een tiental meters naar rechts en slaan dan linksaf voor huisnummer 7. Dit doorsteekje brengt ons naar de parkeerplaats aan de achterzijde van de winkelpanden aan de Brigidastraat. Naar links voert het voetpad langs het oude kerkhof van Bavel. Langs de muurschildering van het aangrenzende winkelpand komen we op de Brigidastraat. Nog even naar rechts langs de Maria Hemelvaartkerk en we zijn terug op de parkeerplaats waar we de rondwandeling zijn gestart.

Deze wandeling is met de grootst mogelijke zorg samengesteld. Maar ten aanzien van wijzigingen of onvolledigheden in de tekst kan geen aansprakelijkheid worden aanvaard.

Charles Aerssens

KAARTEN:

- TopoKaart 1:25000, 50B Breda
- Wandelroute uitgezet in eigen beheer



Lange Afstand Wandelvereniging "VIA-VIA".
Gewijzigd en aangepast op 26-09-2026 door C.P.J. Aerssens